Iedere dag verlies ik je opnieuw

Ik verloor mijn zoon vandaag

 
Ik verloor mijn zoon vandaag. En gisteren. En vorige week. En morgen verlies ik Delano opnieuw
Ik verloor mijn zoon vandaag. En gisteren. En vorige week. En 3 jaar geleden. En morgen verlies ik Delano opnieuw
 
 

Drie jaar later

 

Het kan nooit al 3 jaar zijn DD. Ik geloof het niet. Die 3 jaar heeft de wereld gewoon stil gestaan. 

Sommige mensen zeggen “kijk hoe sterk je bent, je hebt dit overwonnen.” 

Maar dat is niet zo, want ik ben iedere dag opnieuw, opnieuw zonder DD. 

Iedere dag opnieuw moet ik dat afgrijselijke gegeven innemen zonder in elkaar te storten, me ogenschijnlijk normaal gedragen, het feit dat mijn kind (mijn zoon, mijn allessie, mijn liefste DD) mij afgepakt is, opnieuw overleven. 

Tot ik een keer breek. 

Zo voelt het. 

Hoe lang kan ik nog elke dag opnieuw opstaan zonder DD?

 

Dit is niet iets wat achter de rug is

 
Dit is niet iets wat achter de rug is, want ik heb Delano nog steeds niet.  
 
Elke dag opnieuw niet. 
 
En dit duurt al 3 jaar lang. Ik kan het niet geloven.
 

Ook na 3 jaar is ontkenning nog steeds mijn doekje voor het bloeden, 

mijn enige strohalm

 

Op de been

 
En verder is het enige dat me op de been houdt het wonder dat Delano ons tekens geeft. 
 
Soms hele overduidelijke megagrote, zoals deze: Zoiets gebeurt alleen in films, toch?, en Verjaardagscadeau van Delano ,  
 
met enige regelmaat wat kleinere zoals deze Wat is dat toch met Fortnite? en  Zonnebloemen van, bij en voor DD , 
 
en ook aan zijn vrienden geeft Delano tekens, zoals deze: Delano is bij zijn vrienden en deze: Een Kerstkaart van Delano 
 
en met zeer grote regelmaat hele kleintjes, zoals – dit volgt nog

4 juli 2022

 

Op deze dag komt DD even een groet brengen aan zijn vriend Tim en diens familie, net als vroeger toen Delano regelmatig bij hun thuis kwam. Tim legde een stukje op video vast.

DD groet Tim en zijn familie op 4 juli (video)

En nadat we Tim’s videootje bekeken hadden, kwam DD bij ons dezelfde groet brengen. Alhoewel, bíjna dezelfde. Bij ons stuurde DD een mot volgens mij hahaha!

DD groet ons op deze 4 juli (video)

Wij ontmoetten DD’s lieve vrienden bij St. Barbara. We waren ‘ietsje’ te laat. Niet echt tof voor DD’s vrienden maar wel compleet in zijn geest. Van DD zijn ze niets anders gewend. (zie ook  DD steekt nog steeds de draak met me)

 
0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x