De eerste keer (nooit weer)

De eerste keer naar het winkelcentrum

De eerste keer dat ik  eindelijk weer mijn favoriete winkel binnenstap loop ik meteen tegen een bak met duikbrillen aan. Hét artikel dat standaard, elke vakantie opnieuw, voor Delano aangeschaft moest worden. Omdat zijn vorige niet mee was, kwijt of stuk was. Met stekend hart, snel ik de winkel uit. Ik hoef er nooit meer een te kopen.

Delano Rotteveel mijn kind waterrat

Delano de (hier 9-jarige) waterrat

 

De eerste keer de koelkast openen

De eerste keer dat ik thuis de koelkast opentrek, zie ik flesjes green ice-tea staan. Speciaal voor Delano ingeslagen. Die zal hij nooit meer drinken.

 

De eerste keer naar mijn werk

Na 3 maanden hervatte ik plichtsgetrouw mijn werk, 2,5 dagen per week. Elke werkdag belde ik tussen de middag even gezellig naar Delano en naar Samira. Om verhalen uit te wisselen, te vragen hoe het gaat en gewoon onzinpraat. Deze keer bel ik zijn nummer alsnog, voor de zekerheid. Er wordt niet opgenomen. Ik wil me de onmogelijke waarheid niet realiseren; dat er niets meer te bellen valt naar DD. Maar, Delano heeft op mijn eerste werkdag een teken gegeven dat hij bij me is!

 

De eerste keer overal schoolspullen ontwaren

De eerste keer dat ik me in het winkelcentrum waag, zie ik allemaal schoolspullen voor het nieuwe schooljaar liggen. Maar mijn kind zal nooit aan zijn vervolgstudie beginnen. Met dichtgeknepen keel naar huis. Nooit zal ik nog schoolspullen hoeven kopen.

 

De eerste keer naar de bioscoop

De eerste keer dat we naar de bioscoop gingen (we hadden nog steeds een vue-pas), ontmoette onze wereld DD’s wereld:  Ongelooflijk afscheid in de bioscoop 
 
 
 

De eerste keer de supermarkt in

De eerste keer dat ik weer de supermarkt instap, kom ik langs de snoepafdeling, en mijn oog valt  gewoontegetrouw op Delano’s favoriete snoep. Misselijk ga ik in mijn auto zitten. Nooit hoef ik die nu meer te kopen of te whatsappen welke smaak hij het liefste heeft.


De eerste autorit

De eerste keer in de auto trekken allerlei autoritten  aan mijn geestesoog voorbij (voornamelijk gevalletjes van fout rijden, ja, zelfs met google maps). En de gezelligheid waarmee D.D. dan over van alles en nog wat urenlang kon vertellen. Nooit meer zal hij me klierderig uitlachen als ik verkeerd rijd. Nooit meer vertelt hij honderduit naast me. Nooit meer zingen we vals met mijn cd’s mee. (Nog steeds krijg ik werkelijk elke autorit een pijnlijke huilbui. vraag me niet waarom standaard in de auto). 

*(ik ben inmiddels wel klierderig uitgelachen door D.D. in de auto middels een teken)

De eerste keer hardlopen

De eerste keer dat ik ging hardlopen, de route die wij ’s avonds samen namen wanneer DD zich goed genoeg voelde, hoorde ik geen hele verhalen naast me. Niemand die honderduit kletst, terwijl ik buiten adem de grote snelle passen probeer bij te benen. Nooit meer. Ik ren alleen. Toch heeft hij me meerdere malen tekens gegeven dat hij bij me is.

DD Delano Rotteveel en ik samen hardlopen
DD en ik samen hardlopen: Hij onafgebroken kletsen en hardlopen, ik hijgend luisteren en hardlopen:
 
 

De eerste keer radio luisteren

De eerste keer dat ik de radio aanzet hoor ik D.D.’s favoriete muziek. Meteen op een andere zender gezet. Ik genoot altijd van zijn muziek. Nu krijg ik steken in mijn hart. Nooit meer samen vals meegalmen met onze “tweede stem”. Ik kan ook niet meer genieten van mooie muziek, het maakt me te verdrietig. Ik luister nu alleen nog hoempapa muziek.

DD Delano Rotteveel mijn zoon en ik naar concert Imagine Dragons
DD en ik bij concert Imagine Dragons
 

De eerste keer bellen

De eerste keer in mijn pauze bellen. Schiet me maar meteen dood. Je staat bovenaan in mijn favorietenlijst, maar ik kan je niet meer bellen. Ik kan je nooit meer bellen. Mijn allerliefste. Natuurlijk heb ik je nog wel gebeld, maar natuurlijk werd er niet opgenomen. Onwerkelijk

onmenselijk

De eerste ke

er samen gamen

Als ik op mijn mobiel kijk zie ik de spellen die D.D. en ik tegen elkaar speelden. Nooit zal ik meer met hem spelen (nooit zal hij/ik meer valsspelen :D).

Als ik op mijn mobiel kijk zie ik de games die Delano voor mij maakte op Badland. Nooit zal hij een nieuwe (tergend moeilijk oplosbare) voor me maken. Ik wil zo graag nog nukkig (zwaar geïrriteerd) tegen D.D. zeggen dat hij ze wat makkelijker moet maken.

Samen gamen zal nooit meer gebeuren. Al heeft DD me wel een heel onvoorstelbaar speciaal teken gegeven hieromtrent zie: Wat is dat toch met Fortnite? 

 

De eerste keer whatsappen

Ik ben blijven whatsappen naar DD. Ik krijg alleen weinig respons. Nou whatsappte DD toch al nooit hele epistels naar me haha. Maar het is fijn om nog steeds met Delano te whatsappen, ik heb het idee dat hij het toch leest. En soms verandert hij een zin of een woord, zodat het op hem slaat.
 

 

De eerste keer een kledingzaak in

De eerste keer dat ik weer een kledingzaak inliep sloeg ik met dichtgeknepen keel, heel bewust de herenafdeling over. Nooit meer hoef ik hier voor hem te zoeken (9 van de 10 keer vond hij mijn kledingsmaak toch abominabel, maar nu kunnen we daar nooit meer over kissebissen).


 

De eerste keer Delano’s verjaardag vieren

De dagen voor en na DD’s 19e verjaardag waren vreselijk, maar de dag zelf was ‘mooi’. Met veel afleiding en verstand op nul. ’s Ochtends gingen Sam en ik naar Peter van der Hurk voor een reading. DD kwam luid en duidelijk ‘door’. ’s Middags kwamen alle goede vrienden van DD bij ons. Iedereen schreef een persoonlijke brief aan Delano. Gezamenlijk fietsten we naar DD’s crib en hebben daar nogmaals aan DD gedacht en over DD gepraat, de brieven neergelegd in een karaf, en heel hard Delano’s naam geroepen met z’n allen tegelijk.


Moedervernietigend stil zonder mijn zoon Delano Rotteveel
Moedervernietigend

 

De eerste keer feestdagen doorbrengen

De eerste keer op vakantie zijn we niet meer geweest. De eerste keer Sinterklaas hebben we overgeslagen. De eerste keer oud en nieuw zijn we vroeg naar bed gegaan. De jaren ervoor verbleven we veelal in het ziekenhuis met de feestdagen, maar we waren wel gelukkig, met Delano. 


De eerste keer Kerst

Ook tijdens de eerste Kerst geeft Delano een duidelijk teken aan ons en zijn beste vrienden die bij ons zijn: Een kerstkaart uit de Hemel


De eerste keer Sinterklaas vieren

In 2021 hebben we, na twee jaar te hebben overgeslagen, weer voor het eerst weer Sinterklaas gevierd. Met cadeaus en een gedicht voor Delano. Dit kun je hier lezen De eerste keer Sinterklaas vieren

 

Niets is de laatste keer 

Nu ik erop terugkijk, 2,5 jaar later, kan ik tot mijn verbazing, dankbaarheid en geluk concluderen dat niets echt de laatste keer is geweest, omdat Delano van alle specifieke dingen die echt ‘ons ding’ waren, waarvan ik dacht: nooit meer, DD een teken heeft weten te geven, totaal onverwacht. Eerst ongeloof van mijn kant, maar daarna de heerlijke warmte en geluksgevoel van herkenning en erkenning. 

Ik ben zo verschrikkelijk dankbaar dat Delano zo veel moeite voor ons doet, om ons te troosten en om ons te tonen dat hij nog steeds bij ons is. 

Wat anderen ook zeggen.

Direct na zijn overlijden begint Delano al met ons tekens te geven. Zie Het eerste teken van D.D.


Vrienden komen langs, ik doe open

 

Ik wil niet met mijn tranen te koop lopen

 

Dus schakel ik mijn gevoel zo goed mogelijk uit

 

Ik praat, ik luister, ik lach zelfs luid

 

Maar ik ben alleen, terug in de tijd

 

Ik leef niet meer, want ik ben jou kwijt

 

Ik ben misselijk van het gemis

 

Gedraag me zoals wenselijk is

 

Alleen, in bed, houd ik me niet groot

 

Want gvd mijn kind is dood

 

 


 

 

0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x