Machteloze boosheid

 

*Lees dit uitsluitend wanneer je tegen gefrustreerde (on)gefundeerde boosheid bestand bent

Ik vind dat ouders wiens kind overleden is niet altijd maar braaf en sociaal wenselijk hoeven te zijn, maar af en toe hun boosheid mogen uiten. Dat lijkt me niet meer dan gezond. En uiteraard gaan er dan mensen met hun vingertje wijzen maar bekijk deze site dan niet. Ik ga geen rechtvaardiging voor mijn immense onmogelijke onmenselijke afgrijselijke verdriet opschrijven. Ik voel me gewond en overleden als moeder van mijn liefste zoon. Dus laat me, en klik verder als je hier commentaar op wilt geven.
Woedende reacties omdat je ook compleet verloren, belazerd en alleen bent zijn wel welkom.

Verdrinken in verdriet

Elke dag dronken

Meer wil ik niet
Elke dag dronken
Mij een biet
Elke dag dronken
Dat helpt mij de dag door

Elke dag dronken

Ik ga d’r voor

Elke dag dronken 

Wat wil een mens nog meer

Elke dag dronken

Waarom doet het zo zeer

 
 

Ik ben een verslagen wrak

Maar hou me steeds weer groot

De wereld is een klootzak

Waarom is mijn kind dood

 

 
 

I shit on this reality
This f*king abnormality
Agony and misery
As far as I can see