Een medium bezoeken

Medium Peter van der Hurk bezoeken

 

Voor alles moet een eerste keer zijn. Zo ook voor het bezoeken van een medium, op 20 september 2019.

Mijn dochter Samira en ik besloten samen een bijeenkomst van medium Peter van der Hurk te bezoeken, in de hoop (overtuiging) dat hij ons een reading over Delano zou geven. We kenden hem nog van het tv programma Het Zesde Zintuig. Daar heb ik zelfs nog wel eens samen met Delano naar gekeken. We namen de grote foto van DD mee. De hele weg er naar toe waren we opgewonden want we wisten zéker dat DD van zich ging laten horen. Hij had ons tenslotte zelf al zoveel tekens gegeven en overal zijn aanwezigheid kenbaar gemaakt, en hij weet dat wij het zó verschrikkelijk graag willen (eisen eigenlijk hahaha). En Delano deed altijd alles voor ons, dus sja.

“Doe dan nu die jongeman maar”

 

Sommigen van de 150 bezoekers mochten de foto van hun persoon op een grote tafel bij het medium neerleggen. Dat werd beslist aan de hand van een balletje dat naar je gegooid werd of niet. Het werd naar ons gegooid. Dus we legden DD’s foto bij de andere foto’s. Deze mensen hadden kans op een reading en de na afloop kregen zij een witte roos. We namen plaats, er was alleen nog plek op de achterste rij. Peter van der Hurk liep een beetje rond, hield het luchtig, maakte grapjes over de overledenen die op leeftijd waren overleden. Ook kwam er een man aan bod die nog maar 4 maanden ervoor was overleden. Het medium zei dat hij weinig over deze persoon kon vertellen omdat de periode nog zo kort was. Sam en ik keken elkaar aan: onze DD was net aan 2 maanden ervoor van ons afgepakt. Het werd pauze. De show begon weer, en nog even later sloeg de twijfel toch lichtjes toe. Zouden wij nog wel aan de beurt komen? Toen nam Peter van der Hurk plaats op z’n podium en zei, ogenschijnlijk met enige tegenzin: “Doe dan nu die jongeman maar”. Sam en ik hielden ons hart vast. 

DD maakte zich altijd druk om anderen

 

Zijn assistente reikte Peter vd Hurk de foto van onze Delano aan. Hij zei het volgende:

  • Het gaat hier om een jonge jongen, die recent is overleden.
  • DD beseft het zich niet. Dat geloof ik. Wij hebben tot het bittere onbegrijpelijke einde het volste vertrouwen gehad dat alles uiteindelijk goed zou komen. Ik niet in de minste plaats. Geen enkel vezeltje in mijn lichaam heeft dit ooit kunnen bevroeden. Mijn kind. Nee. Dat bestaat niet.
  • Delano voelt geen vrede maar onrust. Dat deed me enorm pijn en maakte me bang. Al begreep ik het wel. Ik heb er ook allesbehalve vrede mee en ik voel onrust (zwak uitgedrukt). En ja, vlagen van angst overvallen me nog steeds. Je zou denken angst waarvoor? want het ergste is al gebeurd. Maar dat is nog niet tot mijn hart doorgedrongen dus die angst blijft bestaan (beter kan ik het niet uitleggen)
  • Delano was moe van het vechten in het ziekenhuis. Ja dat zou goed kunnen. Het nam tenslotte al 5 jaar van zijn leven in beslag, en hij lag maandenlang binnen 4 muurtjes, niet naar school, voetbal of wat dan ook kunnend. Maar hij liet niets merken. Delano Rotteveel heeft volgehouden tot het eind. Tot zijn lichaam al opgegeven had, ‘puur op wilskracht heeft DD zo lang overleefd’ volgens de artsen. Ook enorm pijnlijk om te horen dus. 
  • Delano zat boordevol plannen, hij wilde zo veel doen, zodra hij maar weer op de been was. Klopt. Delano kon niet wachten tot hij uit die kamer vandaan was en weer thuis zou zijn en weer deel zou kunnen nemen aan het leven.
  • Delano wilde anderen gaan helpen. Ook hier had Peter vd Hurk het bij het rechte eind. Delano maakte zich altijd al druk om anderen. En in het ziekenhuis had hij enorm medelijden met andere kinderen. Ongeacht of hij er zelf erger aan toe was. Dat vond ik vrij uniek voor zo’n jong persoon. Maar Delano was vastberaden om, met name kinderen die in net zo’n afgrijselijke sociale, mentale en fysieke situatie verkeerden als DD zelf, bij te staan.

Tatoeage van Delano

 
  • Peter vd Hurk vroeg of er een hart meegegaan was met Delano. Sam en ik antwoordden ontkennend. ’s Nachts kwam Kim langs want ze wilde meteen alles horen, en toen zei ze: “ja echt wel!” Tim had een tekst op een hartvorming papier gevonden in een kastje van DD. En dat hart hadden wij naast Delano neergelegd in zijn ‘crib’ (kist). Dat waren we dus helemaal vergeten. Ik herinnerde het me pas weer toen ze dat zei. Ik had een jaar eerder opgeschreven dat we zo trots op Delano zijn en zoveel van hem houden op een vel papier en dat in hartvorm geknipt. Dat hart had hij dus bewaard in zijn kastje.
  • Dat drie personen een tatoeage van Delano hadden laten zetten. Heel bijzonder, want de week ervoor hadden Samira, Kim en ik een tatoeage voor DD laten zetten
    3 tatoeages voor DD
    3 tatoeages voor DD
  • Het medium vroeg of er iets met voetbal was en dat dat ook in zijn crib lag. Klopt. DD was verzot op voetballen en we hebben zijn voetbal naast hem gelegd in zijn crib. En zijn Manchester City (DD’s favo club) Dekbed.

Stille tocht

 
  • DD gaf aan dat er bijzonder veel mensen bij zijn begrafenis waren, aldus Peter vd Hurk. Zo veel meer dan Delano had verwacht (zó lief). Ja, we hielden een stille tocht van 3 á 4.000 mensen door Alkmaar, van het PCC naar St Barbara. En ik ben heel blij dat DD heeft meegekregen dat er zóveel mensen speciaal voor hem waren. In het kerkje zelf pasten maar 50 mensen, dus ze konden niet verder mee, maar die overdonderende aanwezigheid was superfijn. Bovendien hingen alle vlaggen halfstok in de Costerstraat, waar vrienden van DD wonen.
  • Het medium noemde ook nadrukkelijk het woord ‘stil’. Het was een stille tocht, maar allesbehalve stil: We hadden de gekke, grappige en woeste muzieksmaak van DD luid aan op de speaker van DD’s vriend Tim en we zongen uit volle borst mee, precies zoals Delano altijd deed, met Wake Up! en “Delano’ s on fire” en een hele rits uiteenlopende nummers. (De moeder van Delano’s vriend Dean heeft ooit eens tevergeefs getracht de karaoke microfoon van Delano af te pakken omdat hij de hele nacht enthousiast  in hun tuin bleef zingen, en de buurtjes bleken daar niet erg van gecharmeerd te zijn, heel gek.)

“Wie heeft er aan mijn haar geknipt?!”

 
  • Ineens riep Peter vd Hurk verontwaardigd uit: “Wie heeft er aan mijn haar geknipt?! Toen DD al overleden was en in zijn crib lag, werd deze meteen afgesloten en mochten wij er niet meer bij, te onzer bescherming, omdat DD zó lang had doorgevochten nou ja ik krijg dit niet op de laptop. Maar, ik bedacht me dus dat ik nog graag een plukje van mijn liefste zoon zijn haar wilde hebben. En toen heeft een vrouw die hier rondliep een pluk van zijn lieve haartjes voor me afgeknipt. Heel bijzonder dus dat het medium dit zo riep. En Sam en ik moesten er ook wel even om lachen.
  • Peter vd Hurk zei dat het haar opgesplitst is. Dat is ook waar (hoe weet DD dat). Samira heeft een gedeelte in haar ring en ik heb een gedeelte in mijn ring.
    Ring met DD's haartjes
    Ring met DD’s haartjes
    Ook heb ik zijn haartjes in een zelfgemaakt hangertje.
  • Vervolgens merkte Peter vd H op dat hij hier 2 nachten niet van zou kunnen slapen. Dat het niet alleen maar een gezellige show was voor hem maar dat hij hier serieus wakker van lag. Dat kwam ook hard bij ons binnen. Maar ook dit begrepen we. Het is f*king onmenselijk hoe onze DD heeft geleden.

Altijd vrolijk, tot aan het eind

 
  • Dat DD niet bang is. Heel fijn om te horen. Die indruk kregen wij ook niet, omdat DD ons zulke sterke en liefdevolle tekens stuurt en vaak ook grappige. Dat lijkt me al een buitengewoon moeilijke opgave en onwaarschijnlijk wanneer je bang bent.
  • Dat Delano altijd vrolijk was, tot het eind. Ja, klopt. 
  • En dat hij er mooi bij lag. Hm, vreemde uitspraak. Maar ja, beter dan lelijk.
  • Dat er iets was met 2 kaarsen. Haha, ja dat is ook een voltreffer. Dat heeft betrekking op het állereerste teken dat DD ons gegeven heeft. Hij was toen nog geen uur van ons vandaan.  (Het allereerste teken van D.D.
Na onze reading ging Peter vd Hurk weer door het publiek lopen en gaf nog een paar readings en beantwoordde vragen van andere aanwezigen.

Terwijl het medium met anderen bezig was vroeg hij tussendoor af en toe random dingen aan ons, als “nog even, bestaat zijn naam uit 6 of 7 letters? “Ja 6 dus. Vervolgens ging hij weer verder met die andere persoon. We kregen heel duidelijk de indruk dat DD hem steeds bleef ‘lastigvallen’ waardoor Peter vd H steeds weer bij ons terugkwam met nieuwe opmerkingen. (Dit maakte het extra bijzonder dat Peter van der Hurk had gezegd dat er weinig te vertellen viel over mensen die nog maar kort geleden overgegaan waren. Delano was heel duidelijk een andere mening toegedaan! En liet heerlijk van zich horen.

Het getal 8 betekent iets 

 
  • Aan het eind van de avond, sloot Peter vd Hurk de bijeenkomst af door aan de laatst gelezen persoon een witte roos te geven. Ten slotte pakte hij de resterende rozen uit de vaas, liep naar ons toe en overhandigde mij de overgebleven witte rozen. Hij zei: tel ze maar. Ik telde er 8. Hij zei: zeg het maar. Ik keek hem niet begrijpend aan. Hij zei, dit getal betekent iets. Sam en ik bleven hem blanco aanstaren. “Jouw lievelingsgetal” probeerde Sam toen maar. Nee antwoordde het medium, dit getal betekent echt iets belangrijks. Het getjirp van krekels weerklonk in de zaal. ‘Denk er maar over na’, beëindigde Peter vd Hurk de bijeenkomst. Wij pijnigden onze hersens. We dachten direct aan voetbal. Maar noch bij veld- en noch bij zaalvoetbal was Delano’s rugnummer 8. Toen Kim kwam ging ze meteen de teamgenoten van Delano whatsappen midden in de nacht, maar zij wisten het ook niet. Eén ding wist ik wel: ik zou er zeker nog wel achter komen. Het was een kwestie van tijd.

 

Het getal 8 betekent iets,,, wat dan? 

Elke dag was ik alert, maar twee weken later kwam ik er bij toeval achter en slaakte ik een kreet van  herkenning en erkenning  want ik had ineens een hele grote 8 in mijn handen!

(Over erkenning gesproken: Er is, bijna 3 jaar later, alsnog een Kikarun voor Delano georganiseerd door zijn voetbalclup Kolping en het staat ook vermeld op de Alkmaarse omroep/mediasite Alkmaar Centraal)

3 oktober 2019

Ik was op zoek naar kleding die nog gewassen moest worden. Boven zag ik nog een paar t shirts over een rek hangen. Ik pakte ze, en wat zag ik?!

Delano's voetbalshirt nummer 8
Delano’s voetbalshirt nummer 8

Wat wil nou het geval, wij zeggen al wekenlang dat de allerlaatste voetbalwedstrijd die DD gespeeld heeft die in Egmond was, toen hij een paar dagen ervoor te horen had gekregen dat de leukemie terug was. Hij zou invallen bij een team van een vriend van hem uit Egmond. Hij heeft niemand iets verteld en gewoon die wedstrijd gespeeld. ’s Avonds is hij nog uit geweest. En de dag erna begonnen we vol goede moed opnieuw aan de hele ellende zooi.
Maarrr, zeker weten dat Delano al die tijd hoofdschuddend naar ons gekeken en gezegd: ‘neeeejjj, jongens, mijn allerlaatste voetbalwedstrijd was met mijn vriendendteam bij het Kolping Boys familietournooi! Ja, hij heeft gelijk, en daar van had ik dus ineens het t-shirt in mijn handen met rugnummer 8!!

Gillend heb ik iedereen die ik verteld had over de mysterieuze 8 van Peter van der Hurk, meteen gewhatsapped

Door ons het getal 8 te geven via Peter van der Hurk werden wij nogmaals bevestigd dat het echt Delano was met wie het medium contact had, want

  • Voetbal was Delano’s lust en zijn leven
  • Kolping Boys was zijn cluppie
  • En natuurlijk wilde DD ons ook eventjes duidelijk maken (want zo was hij wel) dat wij toch stevig zaten te ijlen en zijn laatste wedstrijd toch echt bij Kolping was geweest, samen met zijn vrienden.
De reden dat het t-shirt niet in de wastas zat maar bij ons was beland, is dat DD na 3 poulewedstrijden naar huis moest omdat hij door de zware chemo niet meer verder kon voetballen. Zijn team ging door naar de halve finale, en is uiteindelijk tweede geworden 
 

Medium Derek Ogilvie bezoeken

 

Gisteravond gingen Sam en ik naar de Show van medium Derek Ogilvie in de hoop van DD te horen. Eigenlijk voelde het een beetje overbodig omdat Delano ons zelf al zoveel tekens geeft. Maar het is toch anders om het vertaald in woorden te horen te krijgen, zo dachten we.

Geëgaliseerd gezicht

 

Omdat tijdsplanning niet mijn sterkste kant is, had ik geen tijd meer om even leuk BB-cream op mijn gezicht te smeren, waar ik wel van baalde want ik klaag al jaren klaag  over mijn rimpels (ja, ook tegen DD, maar DD kon het hebben want wij zeiden altijd tegen elkaar “niet zeur’n” als een van beiden aan het ‘zeuren’ was, en konden dan heerlijk lachen om en met elkaar en waren meteen uitgezeurd en weer opgevrolijkt). Totdat Sam belde dat ze door staking van de NS (what’s new) later kwam. Dus, goed nieuws en alsnog met tevreden geëgaliseerd gezicht, gingen Sam en ik op pad. 

Het was een gezellige show. Er waren veel aanwezigen, zowel lijfelijk als niet lijfelijk, maar toch kwam Delano tussendoor aan het woord.

Beautiful skin

 

Het bijzonderste was meteen het eerste wat Derek Ogilvie tegen mij zei toen hij zich naar ons toekeerde en mij aankeek; heel random: ‘you’ve got beautiful skin’. En dat herhaalde hij nadrukkelijk! Toen wisten we meteen zeker dat DD er was. Samira en ik moesten hier later heerlijk om lachen. Sam zei ook: “dat moest hij van Delano zeggen”. Mijn kindjes kennen mij te goed! Hahahaha! (en toen wist Sam niet van mijn BB-cream overpeinzingen)

Dat het echt om onze DD ging werd nog duidelijker uit de medische ellende die medium Derek ons voorschotelde waar we niet aan herinnerd wilden worden. Hij deed bepaalde dingen na die te vreselijk zijn om hier te herhalen Die noem ik ook nergens in deze blog. Het enige (niet plastische) stukje dat ik na het eerste ziektejaar heb geschreven is dit: Elke om-de-dag naar het AMC

Rood-wit shirt

 

Daarna zei hij dat DD hem een rood-wit voetbalshirt liet zien. DD was gek op voetbal plus er hangt een ingelijst AZ-shirt aan zijn slaapkamermuur en een rood-wit AZ-shirt op Delano’s game-stoel midden in zijn slaapkamer. Dus ja.

Delano's AZ shirt
Delano’s AZ shirt
 

Zwart-witte knuffel

 

Toen  vroeg Derek Ogilvie of Delano een zwart-witte knuffel had met pandabeerachtige ogen. Sam en ik zeiden van niet. De mensen achter ons namen het gesprek over want hun pas overleden hond leek een beetje op een pandabeer. Toen dachten wij sjoet, Chira is zwart-wit en heeft ook zulke ogen. En dat was natuurlijk Delano’s ‘knuffel‘. Ze lag altijd bij DD op bed. En na de afschuwelijkste dag nog maanden onder DD’s bed en voor de voordeur tevergeefs te wachten.

Chira
Delano’s Chira

 

Vingerafdruk

 

Het medium kwam weer bij ons terug met zijn vingers in de lucht en vroeg wat vingers of vingerafdrukken betekende. Van beiden handen van onze liefste zijn afdrukken gemaakt en van zijn wijsvinger hebben Sam, Joyce (vriendin van DD) en ik een vingerafdruk in goud laten maken en die dragen wij om ons hals, altijd dichtbij ons (zie ook Mijn zoektocht naar ‘En nu?!’ )

Valentijnsdag

 

Ook begon het medium over ‘Valentijnsdag’ en vroeg wat dat betekende. Ik vertelde dat ik na Delano’s overlijden een roos op Valentijnsdag heb gekregen: Valentijnscadeaus uit de hemelDerek Ogilvie vond het heel bijzonder.

Na afloop zaten we nog een uurtje in de auto de avond te evalueren, en mijn dochter vroeg me of ik iets uit de avond gehaald had. Ja, realiseerde ik me, dat had ik zeker: meerdere redenen leidden tot de eenduidige conclusie dat ik niet meer zo nodig naar een medium toe hoef. 

Ten eerste omdat DD ons zelf al zo vaak lieve of grappige tekens geeft. Ook nu heeft hij dat weer op zijn eigen speciale manier gedaan door Derek Ogilvie eerst even te laten zeggen dat ik zo ’n mooie huid heb (dit is exact DD’s humor ( DD steekt nog steeds de draak met me )

Ten tweede omdat Delano daar ook nog eens naar verwijst door naar zijn eigen tekens op Valentijnsdag te verwijzen (mam, wij hebben dat gedoe met een medium niet nodig)

Uitsluitend geluk

 

Bij een medium worden Sam en ik toch altijd weer helemaal misselijk door de medische verwijzingen. Als DD ons tekens geeft voelen we uitsluitend geluk.

 

3 jaar later is Delano Rotteveel  Voorpaginanieuws 

0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x