Delano is op de bruiloft van Kris en Ivo

Appeltjesgroen, mintgroen, glittertjesgroen

 

Onze neef Kris en zijn vriend Ivo gaan trouwen in het Pullitzer Hotel in Amsterdam, en Samira, Sander, Kees en ik zijn uitgenodigd. De dresscode luidt: draag waar je je goed in voelt. Bij aankomst in het Pullitzer valt het me op dat veel mensen zich kennelijk goed voelen in de kleur groen, want deze kleur lijkt te overheersen in de kledingkeuze. Veel gasten dragen een volledig groene outfit, of hebben op zijn minst een groen accessoire. De knalgroene glitternagellak van een dame op leeftijd valt mij in het bijzonder op, zo ook de appeltjesgroene (DD’s favo kleur groen) pumps van een jonge vrouw. Zelf heb ik een (mint)groen jurkje aan. Maar, zo bedenk ik me, het kan ook verbeelding zijn, misschien ben ik wel gefocust op de kleur groen omdat ik dan een connectie met Delano voel, want die kleur staat voor ons symbool voor DD.

Delano wordt opgenoemd


Aan het begin van de mooie trouwceremonie, wordt Delano opgenoemd, samen met nog twee afwezigen die gemist worden, een stilgeboren neefje van Ivo en de oma van Kris. Dit komt binnen. Wij voelen het in al onze vezels, hadden dit niet verwacht, maar zijn er wel heel gelukkig mee, dat DD zo genoemd wordt. Sam, die naast mij zit, stoot me aan, en bij wijze van antwoord zeg ik: “Die vlinder! Ja ik zie hem”. Echt één seconde nadat Delano’s naam genoemd wordt fladdert er een vlinder rechts van ons, boven de struiken! En allebei merken we het op (en we hebben de rest van de dag geen vlinder meer gezien). Bijzonder. Het geeft een sprookjesachtig gevoel, naast de stekende pijn die altijd op de achtergrond heerst.

Bezet

 

We gaan met de boot richting gasfabriek. Daar stappen we een grote dinerzaal in. De tafels staan allemaal aan elkaar in een grote u-vorm. De plaatsen zijn grotendeels al bezet wanneer wij binnenkomen. Als we 4 stoelen bij elkaar zien, zet daar net iemand zijn glas neer, of er gaat net iemand zitten. We willen wel graag met z’n vieren bij elkaar (met z’n vijven voelt het continu voor ons, maar dat zeggen we niet hardop om niet in een dwangbuis afgevoerd te worden). Op een gegeven moment zie ik toch een plek. Sam gaat tegenover mij zitten en Sander tegenover Kees. Naast mij zit een gezellige neef van Kris. Drie plekken verderop zijn vrouw. Tijdens het diner ontwaar ik een ongrijpbare blik in Sam’s ogen. Ik kijk haar vragend aan. Ze zegt: “Mam, ik keek net es goed om me heen, niet één stoel is er nog leeg, álle stoelen zijn bezet, behalve die naast mij,,,,”

We zijn met ons vijven

 

Deze gewaarwording slaat bij me in als een bom, en de tranen schieten in mijn ogen. Ik veeg ze snel weg en verman me. Inderdaad, werkelijk álle plaatsen zijn bezet, behalve die naast Sam, schuin tegenover mij: 
We zijn met ons vijven!!

Ook toevallig


Wat ook wel weer toevallig is, is dat ik aan de praat raak met de, ook uit Alkmaar afkomstige, bonusmoeder van Nick, een vriend van DD, die ik nooit eerder ontmoet heb. Zij heeft jaren geleden ook een kindje verloren (na 9 maanden stilgeboren), dus begrijpt enigszins hoe ik me voel.

Prachtig eerbetoon

 
Tatoeage Delano
 Eerbetoon aan Delano


En deze Nick, haar zoon, heeft een grote tatoeage van Delano, mijn zoon, op zijn arm! Een prachtig eerbetoon. En deze moeder kom ik dan weer tegen op deze bijzondere bruiloft in Amsterdam.

Afgesproken?

 

Afijn, het feest is inmiddels in volle gang en ik ben wel toe aan een wijntje. Dus ik ga drankjes halen aan de bar en komt er een vrouw naast me staan. Ze zegt “wat heb je mooi haar”. “O? Dankje” een complimentje is altijd welkom. Het is de vrouw met de appeltjesgroene pumps zie ik. Ze vervolgt “ik ben blij dat ik groene schoenen aangetrokken heb, omdat iedereen in het groen is. Wat leuk dat jullie dat als familie met elkaar afgesproken hebben”. ‘Huh’ denk ik “dat hebben we niet afgesproken hoor, bovendien ken ik al die mensen niet” lach ik!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Toeval, verbeelding of toch Delano

 

Waarom spreekt deze vrouw mij aan en begint over de kleur groen??! Ter bevestiging van “mam, het klopt hoor, je verbeeldt het je niet, iedereen is in het groen”? En wat bewoog haar dan eigenlijk om vanmorgen groene pumps aan te trekken? Trouwens, of iedereen nou in het groen liep of juist helemaal niemand, het is voor mij een rechtstreeks bericht van Delano. Zoals hij al vaker tegen via andere mensen tegen me gesproken heeft (nee ik ben niet knetter Zoiets gebeurt alleen in films, toch?)

Noem het ’toeval’ noem het ‘verbeelding’ of noem het Delano: Dankje DD

 
IK HOU ZO VEEL VAN JOU DELANO
voor altijd hoor jij bij mij

 

 

 

0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x