Altijd Samen

Eigen taal

 

Dit is het vervolg op Eén lang doorlopend teken. Het lijkt er namelijk op dat DD met ieder van ons een eigen taal heeft ontwikkeld waarmee we bijna dagelijks met elkaar communiceren; De dingen die ons bezighouden, en de specifieke opmerkingen die we maken, juist daar DD speelt op in middels tekens en seintjes*. Ik probeer hier goed op te letten en ze te erkennen. DD’s vrienden krijgen andere tekens dan ik en Sam krijgt weer andere. DD weet ook bij welke dingen we aan hem denken en op die dingen haakt hij in. Ik denk bijna continu aan DD, dus ik krijg ook bijna dagelijks een klein seintje van Delano dat hij nog bij me is. 


“Rationaliseren”

 

Aangezien mensen mij gezegd hebben dat DD ‘verder moet’ heb ik nog steeds die enorme angst dat hij nogmaals, en dit keer definitief van me weggenomen gaat worden. Terwijl, als ik logisch nadenk (“rationaliseren” zei ik vroeger altijd tegen Dé en Sam als ze ergens mee zaten) is dat klinkklare onzin, want hoe weten zij dat? Hebben zij zo’n sterk liefdesbondje met een weggenomen persoon, die ook nog eens zo lief, sterk, slim, empathisch, creatief, volhardend en wiskundig begaafd is? En zelfs al zou dit zo zijn, dan nog. Hoe dan ook, dankzij de tekens, vol liefde en humor, van Delano en zijn dagelijkse kleine seintjes, heb ik een wankel evenwicht gevonden om verder te leven. Want hij hoort bij mij en bij ons.


Kermis

 

Als ik een teken van DD krijg ben ik altijd blij en voel me zo gelukkig, totdat de twijfel weer toeslaat. Maar als een ander een teken van Delano krijgt, slaat die twijfel niet toe, omdat ik dan denk: zie je wel!

En daarom ben ik nu gelukkig. Sinds gisteravond, toen Sam San Kees en ik naar de kermis gingen, om een knuffel te grijpen en vuurwerk te kijken. Voor het eerst weer, na 7 jaar overgeslagen te hebben, vanwege de ziekte (met bolle wangen en kaal hoofdje voel je je daar niet comfortabel (nergens)). Toen we nog in de stad woonden ging ik elke dag uit school even met Sam en Dé over de kermis, om de gezelligheid op te snuiven, en dan mochten ze in een attractie. Daarnaast gingen we  ook een keer een dagje voluit met z’n vieren. Ik vond namelijk dat ze de lasten hadden van in het centrum wonen, dan mochten ze ook wel een keer per jaar genieten van de lusten. En ter afsluiting gingen we dan op zondagavond samen vuurwerk kijken. Kermis was voor ons een jaarlijks terugkerend feestje. Daarom hadden we er nu wel moeite mee om er gezamenlijk als gezin heen te gaan.


Vuurwerk

 

Wij stonden klaar voor het vuurwerk, maar in plaats daarvan werd er een lichtshow vertoond. Ik vond het mooi, weer eens wat anders. Maar Sam was het er niet mee eens, en DD waarschijnlijk ook niet, want een paar minuten nadat het lichtspektakel was afgelopen ging er alsnog heel kort, mooi vuurwerk af. Bijzonder. Maar wat Sam mij vertelde was veel bijzonderder en was de reden waarom ik me op slag even intens gelukkig voelde.

Sam heeft sinds we op 15 augustus naar de bios zijn gegaan weer een reeks prachtige tekens van haar liefste broertje gehad. Eerst sprong het airco lichtje aan en even later weer uit. De volgende dag begon het gloeilampje op haar bureau uit zichzelf heen en weer te rollen : zie “DD heeft Sam ook gepest” op Eén lang doorlopend teken 

 

DD plaagt Sander

 

Zaterdagavond de 20e augustus was Sam onderweg naar Joyce en Kim in Amsterdam en Ri sloot later aan. Sander was ‘alleen’ thuis. Hij zat in de slaapkamer toen ineens het licht uit sprong. Even later ging het licht weer aan. Sander vindt dit helemaal niet leuk (eng) ook al was hij er direct heel zeker van dat het zijn eigen zwager DD was die hem zat te fokken. DD weet dat Sander dat ‘ongerieflijk’ vindt dus waarschijnlijk is dit een klierderige DD-streek. Sam en ik houden ervan, Sander is not amused. Hij ging dan ook meteen Sam bellen om te klagen over haar broertje 😀 (hoe heerlijk is dit).

 

Waterakkers

 

Ik had trouwens zondag de 21e afgesproken met vriendin Lies om naar de sauna in de Beemster de gaan (excuus voor het van de hak op de tak springen, maar het zijn allemaal kleine tekentjes die ik toch even moet opnoemen), maar die zat bomvol. Daarom ging ik googelen op ‘sauna Alkmaar’ en daar rolde sauna de Waterakkers in Heemskerk uit. Gelukkige herinneringen popten op, want in zwembad de Waterakkers zijn wij heel vaak geweest. En het was daar altijd heerlijk; binnen, buiten, glijbanen, drijfdingen, ballen gooien, duiken, tikkertje in het water ,bubbelbaden (waar DD nooit lang in kon blijven, altijd even een duik in het zwembad nemen en dan weer terug erin), lekkere hotdogs, klieren, klooien en alles wat ik vergeet.

DD en ik zwembad 'GleeLovers 2012
DD en ik zwembad Waterakkers ‘GleeLovers’

Ik wilde deze sauna dus wel uitproberen. En Lies ook. Het bleek een mooi kleinschalig complex, waar iedereen elkaar kende, in de stilte-ruimtes werd er lustig op los geleuterd, ook tegen ons of we nou geïnteresseerd waren of niet hahaha. Wij vonden het vermakelijk. En we kregen het op onze lachspieren door maffe situaties (net als wij vroeger altijd moesten gieren om van alles en nog wat). Lies en ik gingen bijvoorbeeld aan de bar om scrubzout vragen. Dat was inbegrepen in ons arrangement. Het bleek achteraf voor iedereen beschikbaar, niks speciaals dus, afzetterij haha. Maar die barkeeper zei berispend “daarvoor moeten jullie niet hier maar aan de receptie zijn”. Oké, wij liepen 5 meter verder een hoekje om, en daar stond dezelfde man ons vragend aan te kijken wat we kwamen doen. Hij was een deur doorgelopen en stond nu in de receptie. Wel had hij een bril opgezet. Ik zei “een heel ander persoon ook” want ik dacht dat hij een grapje met ons maakte, maar hij bleef ons met priemende blik over zijn bril heen aankijken. Proestend verlieten we de receptie, mét ons scrubzout.

 

Ik mis je

Maar, het voelde dus een beetje of DD me op deze sauna geattendeerd had, omdat ik van het bestaan niet afwist, en wij zo vaak in het aangelegen zwembad de Waterakkers zijn wezen klooien en zwemmen. En op een gegeven moment viel mijn oog op een paar slippers waar op geschreven stond ‘ik mis je’. Niet echt een doorsneeplek waar je dat logischerwijs aantreft (ik heb trouwens nog nooit een tekst op slippers zien staan). Er ging dan ook een DD-liefdesvibeje door me heen. Lies zag de slippers pas toen ik haar er op wees. 

 

Sam ziet haar broertje

 
 

Maar, ik wilde vertellen over de tekens die Sam kreeg; Een week of wat geleden stond Sam in de keuken van hun nieuwe huis toen ze uit haar ooghoek iemand in de hal zag staan. Korte toelichting: Sam en Sander zijn verhuisd in maart, ze wonen nu op exact 2,3 km rijden van ons (23!) en Samira was bang dat Delano hun nieuwe huis niet zou weten te vinden omdat hij daar nog nooit  geweest was, maar inmiddels heeft DD het tegendeel dik bewezen, zie bijvoorbeeld: DD waakt over Sam. Er bevindt zich een glazen deur tussen de hal en de keuken. Sam keek geschrokken op, maar er stond niemand. Dus ze dacht ‘ik heb het me verbeeld’. 

zaterdag 26 augustus 2022

Afgelopen zaterdag stond Sam wederom in de keuken en ze schrok opnieuw omdat ze een lange gestalte in de hal zag staan, en deze figuur was ruim een kop groter dan Sander, dus die kon het niet zijn. Toen ze opkeek viel er niemand te zien. Maar Sam voelde des te meer. Ze weet zeker dat haar 1.93 meter lange broertje er was. En de vorige keer dus ook, concludeerde ze, omdat ze precies hetzelfde ervoer als de vorige keer. Ze riep Sander, maar hij was gewoon boven aan het werk. Ik ben zó ‘jaloers’, Sam heeft al meerdere malen DD gezien, ik nog nooit.


Rianne

 

Even de nodige inside information: Rianne was vroeger bij ons kind aan huis en ik heb haar in mijn hart gesloten. Niet alleen omdat ik haar samen met Sam heb zien opgroeien en ze zo’n topvriendin is, maar ook omdat ze altijd bereid was Chira uit te laten wanneer wij in het ziekenhuis verbleven, ze soms meeging naar het ziekenhuis, DD en zij elkaar mochten, en niet in de laatste plaats omdat wij een keer ’s avonds naar DD’s crib gingen en Rianne daar toen net alleen vandaan kwam; Sommige mensen doen iets fijns en willen daar uitgebreid de credits voor, door dat meerdere malen op te noemen. Andere mensen doen dat zonder dat iemand anders ervan af weet. Dit kwam dus oprecht uit haar hart, ze wilde voor zichzelf even bij DD zijn.

Ook toen wij op de bruiloft van Kris en Ivo waren, kwam Ri Chira uitlaten en een half uurtje gezelschap houden. Ze voelde toen Delano’s aanwezigheid heel sterk in huis. Dat raakte haar zo dat ze dit meteen kwijt moest aan haar vriendin Evelyn, waar ze daarna mee had afgesproken. De vriendin keek er niet raar van op want zij voelde zelf ook af en toe haar vader’s aanwezigheid. 
En nu komt voor mij het mooiste, iets waar ik nog ‘lang’ (een week, hooguit twee, sorry DD) op kan teren.


Sam zei niks

 

Op vrijdagavond 25 augustus (de avond dus voordat Sam Delano gewaarwerd in de hal) kwam Rianne met haar vriendin Evelyn bij Sam wat drinken, voordat ze de stad in gingen. Ze zaten te kletsen aan de eetkamertafel, waar pal boven twee grote lampen hangen (waar je zo lekker je hoofd aan stoot als je opstaat). Sam die verliefd is op hun kitten Blue, en die binnenkort nog een kitten krijgt, zat vrolijk op haar stokpaardje en zei jolig dat ze geen kinderen wilde maar een kattenvrouwtje werd. Evelyn ging daar wat serieus op in en zei dat ze zo trots was op haar moeder omdat zij het zo zwaar had gehad en toch maar haar kinderen goed had opgevoed. Daarop zei Ri instemmend dat zij trots op haar moeder was. Sam zei niks maar dacht heel veel. Ze voelde zich rot om wat wij allemaal meegemaakt hebben, maar ging daar uiteraard niet over beginnen, om de sfeer luchtig te houden. 


Veren in mijn reetje


Maar Ri zei: “nou maar dan Sam’s moeder pas echt,” en er volgden lieve respectvolle woorden over mij. En dat voelde fijn voor Sam. Dus Sam beaamde dat en deed er nog een schepje bovenop dat haar moeder haar en haar broertje altijd het idee had gegeven dat ze de allerbelangrijkste personen voor haar waren, dat het voelde of ze verliefd op ze was. En Sam bekrachtigde dit nog met “dat is een heerlijk gevoel wat wij altijd hebben gehad”. Ri zei toen ook nog dat wanneer ze bij ons thuis kwam ze die liefde altijd voelde (hoeveel meer veren kan ik in mijn reetje krijgen?) Dit is voor mij het allermooiste compliment wat ik ooit zou kunnen krijgen omdat Sam en Dé altijd mijn hele wereld zijn geweest en nog steeds zijn, nouja, nu mijn universum.

EN OP DAT MOMENT SPRONG EEN VAN DE TWEE LAMPEN BOVEN DE EETTAFEL UIT EN WEER AAN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

“Wow spooky”

 

“Wow spooky” zei de vriendin van Ri confuus “het spookt hier”. Sam vond die uitdrukking niet plezant klinken maar glom desalniettemin van oor tot oor en Ri’s gezicht was ook een grote blijde lach en ze keken elkaar veelbetekenend aan. Sam leek het raadzaam hier niet op in te gaan, omdat ze Evelyn niet goed kent. Maar Rianne besloot er toch even over uit te weiden, en dat deed Sam erg goed. En mij ook toen Sam het me vertelde. Ik ben nu driedubbel happy.


Jij bent zo ontzettend lief DD, je hebt ons nooit in de steek gelaten. Dankje


* Tekens en seintjes

 

Zie bijvoorbeeld wat er voor ongelooflijks gebeurde toen ik tot vervelens toe had gezegd “hier ben ik ook met papa geweest”  Zoiets gebeurt alleen in films, toch? 

Zie bijvoorbeeld toen ik op internet gezocht had naar tekens van overledenen en stuitte op een artikel over veertjes en muntjes vinden Teken van mijn DD op eerste werkdag