Valentijnscadeaus uit de hemel

Onlogisch

Op 13 februari 2020 ging ik met een vriendin shoppen in het overdekte winkelcentrum in Heerhugowaard. Weer thuis aangekomen bleek ik de verkeerde maat schoenen mee te hebben gekregen. De volgende dag, 14 februari, moest ik dus opnieuw naar die schoenenwinkel om ze om te ruilen. Ik parkeerde mijn auto dit keer niet bij de dichtstbijzijnde ingang, wat onlogisch was, maar ik zette mijn auto ter hoogte van de Hema neer.

Mag ik jou deze roos aanbieden

Toen ik naar de ingang bij de Hema liep zag ik een man met zijn rug naar me toe staan wachten, met een rode roos in zijn hand.Roos gekregen van Delano Rotteveel Ik dacht lichtjes jaloersig: ‘Ah, dat wil ik ook’. Toen ik de man wat meer genaderd was, draaide hij zich ineens om, stapte recht op me af, keek me aan en vroeg: “Mag ik jou deze roos aanbieden?” Verrast antwoordde ik, wat lacherig: “ja natuurlijk!” De man vervolgde: “ik mag hem je aanbieden van iemand uit de hemel”. Ik was meteen in shock: ‘What the heck is dit?!  Hóe dan?’ er schoten allerlei verwarrende gedachtes door mijn hoofd. Verbluft vroeg ik wat hij bedoelde. Hij begon een verhaal over Jezus. Ik wuifde het weg en zei: “ik heb mijn eigen persoon in de hemel. Maar wel bedankt”. En ik liep door, de roos stevig in mijn hand geklemd en wat trillerig op mijn benen.

Sprookjesachtig

Het was een vreemde gebeurtenis, een vreemd gesprek, alles voelde helemaal vreemd om me heen. Vreemd als in sprookjesachtig. Ik ruilde de schoenen om en bleef nog lang een vleugje van die sprookjesachtige vibe voelen.
 

Ik had ’s middags op whatsapp nog gemekkerd tegen Sam over een saaie Valentijnsdag; 

En prompt krijg ik een rode roos.

Voor Valentijnsdag.

‘Uit de hemel’!

 

 

“Kijk op het scherm!”

Een week later zat ik met Marieke, de moeder van de vriendin van D.D. in de bios. We waren ruim op tijd, dus tijdens de reclame vertelde ik haar wat er gebeurd was. Op het moment dat ik het woord ‘roos’ zeg, roept ze “kijk op het scherm!” Daar zie ik levensgroot de afbeelding van een rode roos! Op de daaropvolgende foto staan de woorden Irish Pub The Rose, Alkmaar!!!! 

Dit is ongeveer wat ik zag, maar dan verdeeld over 2 afbeeldingen

We keken elkaar perplex aan. Het besef dat dit geen toeval meer kon zijn drong tot ons door. Ik had dit nodig omdat er toch nóg steeds een stemmetje in me blijft zeggen ‘het is gewoon toeval’, waardoor ik dan toch weer ga twijfelen. Dat is irritant voor mezelf want dan verdwijnt mijn gelukkige gevoel. En het is ook best wel ondankbaar wanneer ik bedenk dat mijn liefste Delano zoveel moeite voor me doet. Maar het was dus net alsof Delano het nogmaals wilde bevestigen: “Ja mam! Die roos was écht voor jou, Iris uit Alkmaar”.

 

Hoe kan het Delano dat je mij alsnog nu gelukkig maakt? Wat ben jij voor (fantastisch) kind!

 

Wie zijn wij: 

Stukje over ons in de Linda

Dit gebeurt alleen in films, toch? Maar mijn dochter en ik hebben het écht meegemaakt tijdens onze 2 daagjes weg samen. Niet te filmen.

Tijdens Delano’s 5 jaar durend gevecht heb ik Schilderijen gemaakt 

Kikarun speciaal voor Delano

Op vrijdag 10 juni 2022 is er een Kikarun voor Delano en andere getroffen kinderen gehouden bij zijn voetbalcluppie Kolping Boys  

Naar aanleiding daarvan zijn er in twee verschillende kranten artikelen over Delano verschenen. In het Alkmaars Nieuwsblad: veel te vroeg overleden Delano Rotteveel | Al het nieuws uit Alkmaar (rodi.nl)

En voor de abonnees van het Noordhollandsch Dagblad: Delano was sociaal, competitief en lief. Hij werd maar achttien. Bij zijn voetbalclub zijn ze hem nooit vergeten. ’Hij probeerde toch elke wedstrijd nog mee te pakken’ | Noordhollands Dagblad

 


 

Valentijnskaart aan Delano

Vroeger stuurde ik elk jaar een Valentijnskaart naar Sam en D.D. Ik heb er toevallig pas een gevonden, van een jaar of wat geleden

 

IK HOOR GESNIK

OW, HM, DAT BEN IK

HET IS NIET WAAR!

OOK NIET NA 2,5 JAAR

JIJ BENT NOG STEEDS HIER

MIJN LIEVE KLEINE KLIER

13 februari 2021

Ik verwacht natuurlijk niet weer een roos

Ik moet steeds denken aan de bijzondere, hartverwarmende manier waarop Delano mij vorig jaar op Valentijnsdag verraste door me de prachtige rode roos uit de hemel te sturen. En hoe graag ik het ook zou willen, ik begrijp dat het onwaarschijnlijk is dat ik dit jaar opnieuw een roos ontvang. Daarom koop ik er deze keer een voor DD, bij Sam die vandaag werkt bij de Appie. Sam heeft ook al een Valentijnsbloemstuk apart gezet voor DD. Omdat ik morgen met Lies heb afgesproken breng ik de roos meteen vandaag, zodat hij op Valentijnsdag de hele dag bij DD staat.

Dus, ik zette de roos bij DD neer, en bedankte hem nog eens voor zijn fantastische roos vorig jaar en toen ik wegliep liet ik nog wel eventjes laten vallen dat ik natuurlijk niet weer een rode roos verwacht, maar dat ik zo blij zou worden van een klein tekentje van DD. Vervolgens nog even wat in het schriftje in de kerk kalken zoals gebruikelijk, en naar huis.

Chira gromt en springt tegen me op

Om 9 uur vanavond begint Chira uit het niets ineens wild tegen me op te springen, op een dwingende manier. Raar! want ze wordt altijd rond 19.00 uur uitgelaten en dan pas weer voor het slapengaan. Maar ze blijft volhardend tegen me opspringen en begint er wanneer ik stoicijns in DDs bed probeer te blijven zitten, ook nog bij te grommen. Dus nouja okeejj, ik ga dan maar braaf nog een keer Chira uitlaten, in deze ijskou.

Het is al donker en er is geen hond op straat (op Chira na dan) vanwege de lockdown vanaf 21.00 uur. We komen bij de eerste lantaarnpaal, waar DD mij heel veel tekens heeft gegeven, en ik wacht tot Chira wat gaat doen, maar ze loopt door. In de kou. Best verrassend voor een hondje wat al diva-gedrag vertoont bij een enkel regenspettertje en dan weigert om één pootje buiten te zetten. Ik waarschuw koukleumend, “Oke, we lopen tot het huisje maar dan gaan we echt terug hoor”. Bij het huisje aangekomen wil ik me omdraaien, maar dan zie ik iets liggen. Midden op straat!!! 

Midden op de verlaten schemerige straat ligt iets!

Midden op de verlaten straat, in het schijnsel van de maan, ligt een mega grote rode roos!!!!!!!!!!!!!!!! Nog helemaal intact, in het cellofaantje met een mooi rood lint eromheen, het kaartje van de bloemist en de rozenvoeding eraan vastgeplakt !!!!

Rode roos van mijn overleden zoon Delano voor Valentijnsdag gekregen

Ik denk dat ik gek word!!!! 

Werkelijk waar!! ‘My head is spinning’

Als ik daar zo sta

Ik loop naar de roos toe en pak hem op. En als ik daar zo sta, met die lange rode roos in mijn hand, helemaal alleen in het schemerdonker, in deze lege verlaten wereld, voelt het net of er een groot energieveld om me heen hangt; of  2 werelden even samenvallen. Anders weet ik het niet te omschrijven. Hoe dan ook, ik voel me in-tens gelukkig!! Hoe ik thuis ben gekomen weet ik niet meer, ik liep op wolkjes. Dankje Dankje Dankje Delano!

Sam was een dag te vroeg met haar bloemstuk, ik was een dag te vroeg met mijn roos en DD was een dag te vroeg met zijn roos.

Uiteraard heb ik naderhand alles weer 88 keer aan mijn geestesoog voorbij laten trekken, geanalyseerd en overdacht wat er nou precies gebeurd is, of het toch geen toeval was. Maar het feit blijft dat 

  1. Chira ineens tegen me op ging springen alsof ze de kolder in d’r koppie had. Dat heeft ze in al die 10 jaar dat ze oud is nog nooit gedaan. En
  2. het klokslag om 21.00 uur gebeurde, lockdowntijd, dus totaal geen andere mensen op straat die de roos konden oppakken. En 
  3. ze heeft ook niet eens gepoept uiteindelijk hè, dus waarom wilde ze überhaupt naar buiten? In de ijskou

Wiskundige gaven

Twee dagen later was ik er nog zo mee bezig dat ik besloot es te kijken wat Tarotkaarten erover te zeggen zouden hebben. Ik heb zo’n pakje ooit es uit nieuwsgierigheid gekocht. Ik stelde een vraag en schudde daarna net zo lang tot er een of meer kaarten uitvielen als antwoord. Toen DD ziek was stelde ik een vraag over DD’s toekomst. Toen viel de dood eruit. Ik was zo verschrikkelijk geschrokken dat ik de kaarten achter in een kast pleurde en er nooit meer naar gekeken heb. Daarna had ik een vreselijke hekel aan die kudkaarten. Tot ik me 5 jaar later bedacht dat ze wel de ongeloofwaardige toekomst hadden aangegeven. Hoe gruwelijk ook. 

Nu kan ik de kaarten misschien gebruiken om antwoorden te krijgen over mijn 1001 vragen, dus ik heb ze weer tevoorschijn gehaald. Ik schudde en de Koning van Pentakels viel er uit. Daar staat bij de betekenis: ‘moed, realiserende intelligentie, zakelijke en normale intellectuele bekwaamheid, soms wiskundige gaven en verwezenlijkingen op dit gebied: succes op dit pad.’

Hier waren we DD’s HAVO examen schema aan het bespreken. Ik filmde hem heimelijk.

Dat is wel weer bijzonder want Delano hoefde nooit te leren voor wiskunde en haalde vrolijk de ene 8 na de ander op de havo. Dus, met zijn wiskundige gaven en precisie heeft hij dit georganiseerd, voor mij. Iedere keer wanneer ik me dat bedenk word ik opnieuw overvallen door dankbaarheid en geluk. Mijn lieve lieve liefste zoon Delano, mijn D.D.tje weet me zelfs nu nog gelukkig te maken.

 

Zie ook Schilderijen die ik heb gemaakt tijdens Delano’s gevecht

 

Ik liep net Chira uit te laten op de Frieseweg, me nog steeds blij en gelukkig voelend door mijn tweede Valentijnsroos van DD, op deze weg. Ik zei tegen Delano (ja ik praat tegenwoordig hardop tegen de wind, dat is een van de bijwerkingen van het verliezen van je kind):”Ik voel me al drie dagen zo gelukkig dankzij wie, dankzij wie Delano?!” En toen reed er een auto voorbij met DR in het kenteken.

My Delano

I love you so

0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x