D.D. steekt nog steeds de draak met me

Met D.D. bezig


Zojuist heb ik weer een teken van Delano gekregen! Ik zou naar Sam gaan, was een beetje laat (what’s new). Onder meer doordat Dean me een videootje van DD en hemzelf stuurde, wat hij als herinnering van vier jaar geleden had gekregen. En ik even terug whapte naar Dean. En toen ook meteen even reageerde op Kim, dat ging toevallig ook over DD. En toen ging ik op zoek naar een nieuwe kaars en batterijtjes voor DD’s crib, waar ik straks langs ga. Oftewel, ik was al de hele tijd met DD bezig; Vanaf het moment dat ik ’s ochtends een blaadje afscheurde van de DirkJan scheurkalender, die D.D. van Sinterklaas heeft gekregen (zie De eerste keer Sinterklaas vieren) en waar ik om moest lachen, gevoelsmatig samen met DD. Tot en met het moment dat ik bij de kapstok uitvoerig stond te beraadslagen, en tegen DD zei dat ik dit keer nog zijn jas aantrek, omdat het anders ook zonde is als die maar ongedragen aan de kapstok blijft hangen, maar dat ik ‘em ook weer niet wil verslijten, dus dat ik morgen mijn eigen winterjas weer aantrek. Dus dat. 

Mijn telefoon alarm

Toen ik dan eindelijk de auto instapte, sprong de radio meteen op dit Nummer van Blondie. En ik was meteen uit mijn doen en blij verrast, omdat ik dit nummer al zo’n 40 jaar niet meer op de radio heb gehoord, maar het is mijn wekker-beltoon. Ik zet dagelijks alarmen voor afspraken of gewoon als geheugensteuntje wanneer ik iets moet doen. Dit specifieke liedje heb ik gekozen vanwege de tekst. Omdat ik vastberaden ben om mijn kind te vinden, hoe dan ook (one way or another).

Omdat ik steeds opnieuw merk dat DD nog steeds regelmatig bij ons is en dat hij zo zijn best voor ons doet om dat te laten merken, wil ik ook mijn best voor mijn lieve DD doen. Ik heb hiervoor al veel ondernomen, van het bezoeken van mediums tot zelf naar een mediumcursus en een mediumschool Hemelswijs • Mediumschool Amsterdam gaan  (certificaat Mediumschap level 1 inmiddels behaald). Maar ik dwaal af;

‘Al’

Eerst was ik verrast, daarna moest ik lachen, want ik kreeg zo’n vermoeden dat D.D. weer eens de draak met me stak; mij ironisch een schouderklopje gaf omdat ik ‘al’ vertrok naar zijn zus. Dat is ook iets wat ik altijd plagerig tegen DD zei “nouou,, ál”, wanneer hij vrij misplaatst het woordje ‘al’ gebruikte. En nog steeds tegen Sam zeg. Want het te laat van huis vertrekken is namelijk een familiekwaaltje. Waar Sam lichtjes last van heeft, ik in meerdere mate, maar Delano is altijd de personificatie van te laat komen geweest! Als hij om 19.00 uur op de voetbaltraining moest zijn, stond hij om 18.59 uur zijn voetbaltas nog swingend in te pakken en ging rustaag op zoek naar zijn sokken. Ik moet er nu weer om lachen. Zie dit filmpje wat ik stiekem van hem heb gemaakt : wat een heerlijk vrolijk, maf en relaxed kind

DD chillend en klierderig weer véél te laat naar voetbaltraining (maar goedgemutst als altijd)

En als Delano om 8.30 uur op school moest zijn liet hij eerst zijn wekker een half uur lang op volume 10 afgaan, tot groot ongenoegen van Sam als zij kon uitslapen. Vrienden waren al langs geweest om hem op te halen en ook inmiddels alweer naar school vertrokken, en dan liep DD nog chillend zijn boeken te zoeken.

Zo kon hij ook wel eens ’s avonds voordat hij ging slapen in zijn agenda kijken en verbaasd opmerken ‘oh ik heb morgen een proefwerk’. Zijn vader en ik in shock, maar DD maakte zich niet druk. Even een uurtje de stof doornemen, het was toch al laat. En ja hoor, hij haalde toch weer een goed cijfer. Zijn motto luidde dan ook ‘eind goed al goed’. Maar ik dwaal weer af.

Klierderig cadeautje

Ik was dus verrast. Dacht in eerste instantie zelfs even dat mijn telefoonalarm afging. Maar voelde toen dat dit een klierderig seintje van Delano was. Want behalve in de auto, heb ik nauwelijks nog radio aan staan. Ik luister tegenwoordig voornamelijk spotify en youtube. En zo vaak rijd ik ook niet in mijn auto. Plus, het nummer begon precies op het moment van het refrein, het stukje dat ik als alarmtoon heb. Dus ja, ik vind het weer een cadeautje. 

Dick

Onderweg naar Sam bedank ik DD, en ik mis hem zo, en dan moet ik huilen, zoals zo vaak in de auto. Vraag me niet waarom dat is. En dan valt mijn oog op de motorkap van een tegenligger, waarop, in  grote letters het woord ‘Dick’ staat geschreven. Als een van ons beiden aan het mekkeren was, op niks af,  dan zeiden DD en ik klierderig tegen elkaar: “niet zunn” (niet zeuren) of gewoon ‘noob’ of ‘mekkerbek’ of  ‘dick’. Dan moest de ander lachen (omdat je eigenlijk medelijden verwacht had of omdat je je betrapt voelde op onzinnig mekkeren). En dat blije bijna gelukkige gevoel overviel me op dat moment weer; Niet huilen mam, niet mekkeren, dick. En ik moet lachen door mijn tranen heen. 

 

DD maakte me altijd aan het lachen

en dat doet hij nog steeds

 
Dit was dan een klein tekentje, maar ik krijg ook hele grote onmiskenbare tekens, die zelfs de grootste scepticus niet kan ontkennen:  Dit gebeurt alleen in films, toch?
 

Dit nog lang niet alles

DD heeft echt zveel klierderige en grappige tekens gegeven, maar ik ben pas net met dit blog begonnen, dus die ga ik zeker nog vermelden

0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x